درحديثی آمده  است که

حضرت موسي(ع) در مناجات کوه طور،

عرض کرد:

« يا اله العالمين » (اي خداي جهانيان)،

   جواب شنيد:

« لبيک »

« لبيک »سپس عرض کرد:

« يا اله المحسنين » (اي خداي نيکو کاران)،

     جواب شنيد:

« لبيک »

 « لبيک »سپس عرض کرد:

« يا اله المطيعين » (اي خداي اطاعت کنندگان)،

      جواب شنيد:

« لبيک »

« لبيک »سپس عرض کرد:

« يا اله العاصين » (اي خداي گنهکاران)،

جواب شنيد:

« لبيک،لبيک،لبيک ».

 حضرت موسي (ع) تعجب کرد و عرض کرد:

خدايا،

تو را خداي جهانيان،

خداي نيکوکاران،

خداي اطاعت کنندگان خواندم

يک بار فرمودي « لبيک »

ولي تو را خداي گنهکاران خواندم

 سه بار «لبيک» فرمودي،حکمتش چيست؟

جواب آمد:

مطيعان به اطاعت خود،

نيکوکاران به نيکوکاري خود،  

و عارفان به معرفت خود اعتماد دارند،

گنهکاران که جز به فضل من پناهي ندارند  

اگراز درگاه من نا اميد گردند به درگاه چه کسي پناهنده مي شوند؟!