علامه‌ محمد اقبال‌ لاهوري‌ فرزند شيخ‌ نورمحمد، به‌ سال‌ 1873 ميلادي‌ در سيالكوت‌ متولد شد. اجداد او در كشمير برهمن‌ بودند و يكي‌ از آنها در سدة‌ نهم‌ هجري‌ به‌ اسلام‌ گرويد. اقبال‌ در هند به‌ تحصيل‌ پرداخت‌ و پس‌ از كسب‌ موفقيتهايي‌، به‌ اروپا سفر كرد و كتابهايي‌ در زمينة‌ شعر و فلسفه‌ منتشر ساخت‌ و به‌ عنوان‌ پژوهشگر، شاعر، سياستمدار و فيلسوف‌ نام‌ برآورد.
اقبال‌ اگرچه‌ حنفي‌ مذهب‌ بود، اما تفكر انقلابي‌ و بيدارگرانه‌اش‌ او را وامي‌داشت‌ تا به‌ تشيع‌ به‌طور جدي‌ نظر داشته‌ باشد. او در اشعارش‌ مكرّر از ائمه‌ اطهار (ع‌) ياد كرده‌ و گفتني‌ است‌ اولين‌ شعري‌ كه‌ به‌ فارسي‌ از وي‌ منتشر شد، شعري‌ بود با نام‌ «سپاس‌ جناب‌ امير» در منقبت‌ حضرت‌ علي‌ (ع‌).
آثار اقبال‌ فراوانند. آنچه‌ در ايران‌ از او چاپ‌ شده‌، يكي‌ كليات‌ اشعار فارسي‌ است‌ كه‌ خود شامل‌ چندين‌ مجموعة‌ شعر فارسي‌ اقبال‌ است‌. ديگر احياي‌ فكر ديني‌ در اسلام‌ كه‌ توسط‌ مرحوم‌ احمد آرام‌ ترجمه‌ و منتشر شد و سوم‌ كتاب‌ سير فلسفه‌ در ايران‌ ترجمة‌ اميرحسين‌ آريان‌پور. اقبال‌، آثار ديگري‌ هم‌ دارد كه‌ از شهرت‌ كمتري‌ برخوردارند. بيشتر اين‌ آثار پس‌ از مرگ‌ او تدوين‌ و منتشر شده‌ است‌. همچون‌ مجموعة‌ سخنراني‌ها و نامه‌ها و مقالات‌ با عناويني‌ چون‌ گفتار اقبال‌ ، مكاتيب‌ اقبال‌ ، مقالات‌ اقبال‌ و....
علامه‌ اقبال‌ لاهوري‌ در سال‌ 1938 ميلادي‌ دار فاني‌ را وداع‌ گفت‌ و در مسجد پادشاهي‌ لاهور به‌ خاك‌ سپرده‌ شد.