کارگشائى در برابر نارواگوئى
روزى ابوهریره نزد علی علیه السلام آمد و سخنانى ناروا درباره آن حضرت گفت و به گونهاى کلمات خود را ادا مىکرد که به امام بشنواند. فرداىِ آن روز هم شرفیاب شد و حوائج خود را درخواست نمود، امام هم، همه آنهارا برآورده ساخت.
این عمل براى اصحاب آن حضرت ناخوشایند و گران به نظر رسید و به عرض رساندند.
فقال: إنّی لأستحیی أنْ یغلب جهله علمی و ذنبه عفوی و مسألته جودی.(۱۵۳)
فرمود: من حیا مىکنم از این که جهلِ او بر علمِ من، و گناهِ او بر عفوِ من و سؤال او بر جودِ من غلبه کند.
این عمل براى اصحاب آن حضرت ناخوشایند و گران به نظر رسید و به عرض رساندند.
فقال: إنّی لأستحیی أنْ یغلب جهله علمی و ذنبه عفوی و مسألته جودی.(۱۵۳)
فرمود: من حیا مىکنم از این که جهلِ او بر علمِ من، و گناهِ او بر عفوِ من و سؤال او بر جودِ من غلبه کند.
+ نوشته شده در ۱۳۸۹/۰۷/۰۲ ساعت 12:24 توسط فرهادی مسجدسلیمانی
|
با سلام و درود به همه منتظران