پایگاه فرهنگی مندیر یار

نرمي و آسان گرفتن در خريد و فروش.

& سخن از رحمت و خشنودي خداوند.

ابوهريره t روايت مىكند كه از رسول اكرم e شنيدم مىفرمود: ((لقد رأيت رجلاً يتقلب فى الجنة فى شجرة قطعها من ظهر الطريق كانت تؤذى الناس)). [مسلم].

مردي را ديدم كه در بهشت غرق درخوشي و لذت بود، آن هم به خاطر برداشتن درختي از سر راه مردم، براي اين كه از آن در رنج بودند.

همچنين ابوهريره t از رسول اكرم e روايت مىكند كه فرمودند: ((أن رجلاً رأي كلباً يأكل الثري من العطش فأخذ الرجل خفه فجعل يغرف له به حتي أرواه فشكرالله له فأدخله الجنة)). [بخارى].

مردي سگي را ديد كه از تشنگي خاك مىخورد، كفش خود را گرفت و [از چاه] برايش آب كشيد تا اين كه سيراب شد، خداوند او را سپاس گفته به بهشت وارد نمود.

& أبو أمامه t از رسول اكرم e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمودند: ((أنا زعيم ببيت فى ربض الجنة لم ترك المراء وإن كان محقاً، وببيت فى وسط الجنة لمن ترك الكذب وإن كان مازحاً، وببيت فى أعلي الجنة لمن حسن خلقه)). [ابوداود وصححه الألباني].

من كفيل و ضامن خانه اي در كنار بهشت هستم براي كسي كه جدال و ستيزه را ترك كند، اگر هم حق با او باشد. و ضامن خانه اي در وسط بهشت براي كسي كه دروغ را ترك كند اگر هم شوخي مىكند. و ضامن خانــه اي در بالاي بهشت براي كسي كه اخلاق خود را نيك نمايد.

& [همچنين] ابن مسعود t از رسول اكرم e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمودند: ((إنَّ الصدق يهدى إلي البر، وإنَّ البر يهدى إلي الجنة، وإنَّ الرجل ليصدق حتي يكون صدّيقاً، وإنَّ الكذب يهدى إلي الفجور، وإنَّ الفجور يهدي إلي النار، وإنَّ الرجل ليكذب حتي يكتب عند الله كذاباً)). [متفق عليه].

به راستي كه صدق و راستگويي، به سوي نيكي و بخشش هدايت مىكند، و نيكى و بخشش به سوي بهشت رهبري مىكند، و مرد همچنان راست مىگويد تا اين كه نزد خداوند از راستگويان محسوب مىشود، و دروغگويي به سوي گنهكاري و تبهكاري هدايت مىكند، وگنهكاري و تبهكاري به سوي جهنم، و همچنان مرد دروغ مىگويد تا اين كه نزد خدا از دروغگويان به شمار آيد.

& [نيز] ابودرداء t روايت مىكند كه مردي به رسول خدا e گفت: ((دلنى علي عمل يدخلنى الجنة: قال: لا تغضب ولك الجنة)). [طبراني وصححه الألباني].

به انجام كاري راهنمايىام كن كه مرا به بهشت وارد كند، آن حضرت e فرمود: خشم و غضب مكن، به بهشت مىروي.

& ثوبان t از رسول خدا e روايت مىكند كه رسول الله e فرمودند: ((من عاد مريضاً لم يزل فى خرفة الجنة، قيل يا رسول الله وما خرفة الجنة؟ قال: جناها)). [مسلم].

كسي كه به عيادت بيماري برود همچنان در خرفة الجنة است تا وقتي كه بازگردد.گفته شد: اي رسول خدا خرفة الجنة يعني چه؟ فرمود: ميوه هاي تازه چيده شده بهشت.

& [همچنين] ابوهريره t از رسول اكرم e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمودند: ((من عاد مريضاً، أو زار أخاً له فى الله، ناداه منادٍ أن طبت وطاب ممشاك وتبوأت من الجنة منـزلاً)).

[ابن ماجه وترمذى وقال الألباني صحيح لغيره].

كسي كه به عيادت بيماري برود يا برادر مسلماني را زيارت كند، منادي ندا مىدهد كه شاد شدي و شاد گشت رفتنت و از بهشت منـزلي دريافت كردي.

& عثمان بن عفان t از رسول اكرم e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمودند: ((أدخل الله الجنة رجلاً كان سهلاً قاضياً ومقتضياً وبائعاً ومشترياً)).

[احمد والنسايي وحسنه الألباني وقال احمد شاكر إسناده صحيح].

خداوند مردي را به بهشت وارد كرد كه در خريد و فروش، و در داد و ستد (دادن و گرفتن) آسان مىگرفت.

أبوهريره t از رسول خدا e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمودند: ((إنَّ العبد ليتكلم بالكلمة من رضوان الله لا يلقى لها بالاً يرفع الله بها درجات، وإنَّ العبد ليتكلم بالكلمة من سخط الله لا يلقى لها بالاً يهوى بها فى جهنم)). [بخارى].

بنده يك كلمه در جهت رضوان و خشنودي خدا سخن مىگويد و هيچ اعتنايي به پاداش و ثواب آن نمىكند، خدا درجات او را بلند و رفيع قرار مىدهد، و بنده يك كلمه در جهت غضب و ناخشنودي خدا سخن مىگويد و به كيفر و گناه آن هيچ توجهي ندارد، خدا او را به آخرين نقطه جهنم وارد مىكند.

& بهترين منازل بهشت، منزل مسلماني است كه در بهشت همسايه رسول خدا e است. و تربيت و سرپرستى دختران و يتيمان است كه باعث همسايگي رسول خدا e در بهشت مىشود. أنس t از رسول خدا e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمودند: ((من عال جاريتين حتي تبلغا جاء يوم القيامة أنا وهو، وضم أصابعه)). [مسلم].

هر كس دو دختر را سرپرستي كند تا وقتي كه به سن بلوغ برسند، در روز قيامت، من و او مانند اين دو هستيم، سپس دو انگشت خود را به هم چسباند.

& [همچنين] از سهل بن سعد t روايت است كه رسول اكرم e فرمودند: ((أنا وكافل اليتيم في الجنة هكذا، وقال بإصبعيه السبابة والوسطي وفرّج بينهما)). [بخارى].

من و سرپرست يتيم در بهشت در كنار هم چنين هستيم و به انگشت شهادت و وسطي خود اشاره كرد و آن دو را از هم جدا نمود.

& اطاعت از پدر و مادر، يا اطاعت از يكي از آنها باعث ورود به بهشت مىشود. ابوهريره t مىگويد از رسول اكرم e شنيدم كه سه بار فرمود: ((رغم أنفه، ثم رغم أنفه، ثم رغم أنفه، قيل: من يا رسول الله؟ قال: من أدرك والديه عند الكبر أحدهما، أو كليهما ثم لم يدخل الجنة)). [مسلم]. بيني او به خاك ماليده شد. گفته شد: چه كسى اي رسول خدا؟ فرمود: كسي كه پدر و مادر يا يكي از آنها را در وقت پيري درك كند ولي به بهشت وارد نشود؛ يعني، اطاعت از آن ها سبب وارد شدن او به بهشت نشود.

& [همچنين] ابودرداء t مىگويد از رسول اكرم e شنيدم كه مىفرمود: ((الوالد أوسط أبواب الجنة، فإن شئت فأضع ذلك الباب أو احفظه)).

[ترمذى وابن ماجه واحمد وصححه الألباني].

پدر دروازه مياني بهشت است، پس اگر خواستي آن دروازه را ضايع كن و يا حفظ نما يعني، با اطاعت از پدر آن دروازه حفظ، و با نافرماني او، آن دروازه ضايع مىشود.

& مردي خواست به جهاد رود، نزد پيامبرe آمد، آن حضرت فرمود: ((هل لك من أم؟ قال: نعم، قال: فالزمها فإنَّ الجنة تحت رجليها)). [احمد ونسايي وابن ماجه وقال الألباني حسن صحيح].

آيا مادر داري( يعني مادرت زنده است)؟ آن مرد در جواب گفت: بلي حضرت e فرمود: مادرت را سرپرستي كن كه بهشت زير پاهاي اوست.

& بزرگ ترين چيزي كه انسان بايد آن را حفظ نمايد، زبان و شرمگاه است، و هركس كه آن دو را نگه دارد، رسول اكرم e بهشت را برايش ضامن شده است. سهل بن سعد t از رسول اكرم e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمود: ((من يضمن لى ما بين لحييه وما بين رجليه أضمن له الجنة)). [بخارى].

هر كس بين دو لب خود؛ يعني زبان، و بين دو پاي خود؛ يعني شرمگاهش را ضامن شود، من بهشت را براي او ضمانت مىكنم.

& حسد و كينه مرض هايي است كه انسان را از خداوند دور مىكند و رسول اكرم e مردي را توصيف نمود كه به سبب اين كه سينه اش از كينه و حسد پاك بود، به بهشت وارد شده بود. أنس بن مالك t، وصف آن مرد را در داستاني روايت كرده است كه گفت: ((فقال يطلع عليكم الآن رجل من أهل الجنة، فطلع رجل من الأنصار تنطف لحيته من وضوئه، قد تعلق نعليه فى يده الشمال، فلما كان الغد قال النبى e مثل ذلك، فطلع ذلك الرجل مثل المرة الأولي، فلما كان اليوم الثالث قال النبى e مثل مقالته أيضاً، فطلع ذلك الرجل علي مثل حاله الأولي، فلما قام النبى e تبعه عبدالله بن عمرو بن العاص فقال: إنى لاحيت أبي فأقسمت أن لا أدخل عليه ثلاثاً فإن رأيت أن تؤوينى إليك حتي تمضى فعلت، قال: نعم قال أنس: وكان عبد الله يحدث أنَه بات معه تلك الليالى الثلاث فلم يره يقوم من الليل شيئاً غير أنَه إذا تعار وتقلب علي فراشه ذكر الله عز وجل وكبر حتي يقوم لصلاة الفجر، قال عبدالله غير أنى لم أسمعه يقول إلاَّ خيراً فلما مضت الثلاث ليال وكدت أن احتقر عمله قلت يا عبدالله إنى لم يكن بينى وبين أبى غضب ولا هجر ثم، ولكن سمعت رسول الله e يقول لك ثلاث مرار يطلع عليكم الآن رجل من أهل الجنة فطلعت أنت الثلاث مرار فأردت أن آوي إليك لأنظر ما عملك فاقتدى به، فلم أرك تعمل كثير عمل فما الذى بلغ بك ما قال رسول الله e فقال: ما هو إلاَّ ما رأيت، قال فلما وليتُ دعانى فقال: ما هو إلاَّ ما رأيت غير أنى لا أجد فى نفسى لأحد من المسلمين غشاً ولا أحسد أحداً علي خير أعطاه الله إياه، فقال عبدالله هذه التى بلغت بك وهى التى لا نطيق)).

[احمد ونسايي وصححه الألباني].

هنگامي كه ما رو به روي رسول اكرم e نشسته بوديم، آن حضرت e فرمود: هم اكنون مردي از اهل بهشت بر شما وارد مىشود. مردي از انصار وارد شد در حالي كه آب وضو از ريشش مىچكيد و دو لنگه پا افزار خود را در دست چپ داشت. رسول اكرم e سه روز اين جمله را (اكنون مردي از اهل بهشت بر شما وارد مي شود) در باره آن مرد تكرار مىكردند و روز سوم، عبدالله بن عمرو بن عاصt آن مرد را دنبال كرد و نزد او نشست تا ببيند آن مرد چه مىكند پس از سه روز نزد او نشستن، عبدالله سبب وارد شدن به بهشت را از آن مرد پرسيد، مرد در پاسخ گفت: من هيچ حقـد و كينه اي بر مسلماني در سينه ام راه نميدهم، و بر آن خير و نعمتي كه خدا به او عطا فرموده حسد نمىورزم، عبدالله گفت: اين همان سبب است كه تو را به اين منزلت رسانده است، و اين همان چيزي است كه ما طاقت آن را نداريم.

& مردم گواه و شاهد خدا در زمين هستند و كسي كه مردم، گواهي خير به او دهند به بهشت وارد مىشود. أنس بن مالك t گفت: ((مر بجنازة فأثني عليها خيراً فقال نبي الله e: وجبت وجبت وجبت ومر بجنازة فأثني عليها شراً فقال نبي الله e: وجبت وجبت وجبت، قال عمر فدي لك أبي وأمي مر بجنـازة فأثني عليها خيراً فقلت: وجبت وجبت وجبت ومر بجنازة فأثني عليها شراً فقلت: وجبت وجبت وجبت، فقال رسول الله e: من أثنيتم عليه خيراً وجبت له الجنة ومن أثنيتم عليه شراً وجبت له النار، أنتم شهداء الله فى الأرض، أنتم شهداء الله فى الأرض، أنتم شهداء الله في الأرض)). [متفق عليه].

جنازه اي را عبور دادند و مردم از او به خير و نيكي ياد كردند، رسول اكرم e فرمود: واجب شد. و آن را سه بار تكرار نمود. جنازه ديگري را عبور دادند و مردم او را بد گفتند، رسول اكرم e فرمود: واجب شد. و آن را سه بار تكرار نمود، عمر t از آن مسأله جويا شد، آن حضرت e در پاسخ گفت: كسي كه او را به خير و نيكي ياد كردند، بهشت بر او واجب شد، و كسي كه از او بد گفتند، آتش جهنم بر او واجب شد، شما گواهان خدا در زمين هستيد و اين جمله را سه بار تكرار فرمود.

& برادر مسلمان! خداوند تبارك و تعالي مىفرمايد: )إنّما يوفي الصابرون أجرهم بغير حساب(. [10 الزمر].

[خدا صابران را به حد كامل و بدون حساب پاداش خواهد داد].

صبر علامت و نشانه اي است از نشانه هاي ايمان بنده به خدا، و نزديك بودن او به خداي متعال. هركس بر مْردن محبوب خود، از پسر و برادر و غير اينها صبر كند، وارد بهشت مىشود. ابوهريره t در حديث قدسى از رسول اكرم e روايت مىكند كه خداوند فرمود: ((قال يقول الله تعالي ما لعبدى المؤمن عندى جزاء إذا قبضت صفيه من أهل الدنيا ثم احتسبه إلاَّ الجنة)). [بخارى].

پاداش بنده مؤمن من آن است كه اگر بر هر چيز گران بها و همدم و دوست او را از دنيا گرفتم صبر كرد، پاداش او بهشت است. ابوموسي اشعري t از رسول اكرم e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمودند: ((إذا مات ولد العبد قال الله لملائكته: قبضتم ولد عبدى؟ فيقولون نعم، فيقول: قبضتم ثمرة فؤاده، فيقولون نعم، فيقول: ماذا قال عبدى؟ فيقولون: حمدك واسترجع، فيقول الله: ابنوا لعبدى بيتاً في الجنة وسموه بيت الحمد)). [ترمذى وحسنه الألباني].

اگر پسر بنده بميرد، خداوند خطاب به فرشتگان مىفرمايد: پسر بنده ام را قبض روح كرديد؟ فرشتگان در جواب مىگويند: بلي! خداونـد مىفرمايد: ميوه دل بنده ام را قبض روح كرديد؟ فرشتگان مىگويند: بلي! خداوند مىفرمايد: بنده من چه گفت؟ فرشتگان مىگويند: تو را سپاس گفت و به تو رجوع كرد، خداوند مىفرمايد: در بهشت خانه اي براي بنده من بسازيد و آن را خانه حمد و سپاس بناميد.

& هر كس كه چشمش را از دست بدهد و بر آن صبر كند، وارد بهشت مىشود. أنس t مىگويد: از رسول اكرم e شنيدم كه مىفرمايد: ((إن الله قال إذا ابتليت عبدى بحبيبتيه فصبر، عوضته منهما الجنة، يريد عينيه)). [بخارى]. خداوند در حديث قدسى مىفرمايد: اگر دو چشمان بنده ام را نابينا كردم و صبر نمود، به جاي آن دو، بهشت به او خواهم داد.

& زن مسلماني كه امر شوهرش را به خوبي اطاعت كند و شعاير خدا (اعمال دين و مذهب) را به جا آورد، از هر دروازه اي كه بخواهد به بهشت وارد مىشود. ابوهريره t از رسول اكرم e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمودند: ((إذا صلت المرأة خمسها، وصامت شهرها، وحصنت فرجها، وأطاعت بعلها، دخلت من أى أبواب الجنة شاءت)).

[ابن حبان وصححه الألباني].

اگر زن مسلمان نماز پنج گانه را بخواند، و ماه رمضان را روزه بگيرد، و عفيف و پاك دامن باشد، و از شوهرش (در كارهاي خوب) اطاعت كند، از هر دروازه بهشت كه بخواهد، مىتواند وارد شود.

& زني كه در هنگام زايمان بميرد، فرزندش او را با بند ناف خود به سوي بهشت مىكشاند. راشد بن حبيش از رسول اكرم e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمود: ((القتل فى سبيل الله عز وجل شهادة، والطاعون شهادة، والغرق شهادة، والبطن شهادة، والنفساء يجرها ولدها بسرره إلي الجنة)).

[احمد وحسنه الألباني].

كشته شدن در راه خدا شهادت است، و مرض طاعون، شهادت است، و غرق شدن شهادت است، و مرگ به وسيله شكم درد، شهادت است، و مرگ به دليل سوختن با آتش شهادت است، و مرض سل، شهادت است. و زن زايماني كه در وقت وضع حمل بميرد، فرزندش با بند ناف خود او را به سوي بهشت مىكشاند.

& هر كس كه دست از سؤال و پرسش مردم بكشد، رسول خدا e بهشت را براي وي ضامن شده است. ثوبان t از رسول اكرم e روايت مىكند كه فرمودند: ((من تكفل لى أن لا يسأل شيئاً، أتكفل له بالجنة))

[احمد ونسايي وابن ماجه و ابوداود وحسنه الألباني].

هر كس ضامن شود كه از مردم چيزي ( مال و… ) نخواهد، من بهشت را براي وي ضمانت مىكنم.

& مردي كه از مال خود دفاع مىكند و در آن حال كشته شود، وارد بهشت مىشود. عبدالله بن عمر رضي الله عنهما از رسول اكرم e روايت مىكند كه آن حضرت e فرمودند: ((من قتل دون ماله مظلوماً، فله الجنة)).    [نسايي وصححه الألباني].

كسي كه از مال خود دفاع كند و مظلومانه كشته شود، به بهشت مىرود.