نسبت‌به‌ بنده‌اش‌ عطوفت‌ و رحمت‌ دارد، ازاين‌ رو يأس‌ و نااميدي‌ انسان‌ نيزبرطرف‌ و اميد و انس‌ به‌ خدا بيشترمي‌شود و يك‌ قدم‌ جلوتر مي‌گذارد،زيرا با توجه‌ به‌ اين‌ رحمت‌، انسان‌ به‌خدا قرب‌ پيدا مي‌كند.

   

    دعاي‌ پس‌ از نماز

    انسان‌ پس‌ از خواندن‌ نماز به‌ ذكر دعا وتسبيح‌ مي‌پردازد و اين‌ خود به‌ ادامه‌حالت‌ آرامش‌ رواني‌ براي‌ مدتي‌ پس‌ ازنماز كمك‌ مي‌كند، انسان‌ در دعا باخداي‌ خود به‌ راز و نياز مي‌پردازد و ازمشكلاتي‌ كه‌ در زندگي‌ او را ناراحت‌ ومضطرب‌ كرده‌ است‌ به‌ درگاه‌ او پناه‌مي‌برد و با بازگو كردن‌ رنج‌ و اندوه‌خود از خدا مي‌خواهد كه‌ در حل‌مشكلات‌ و برآوردن‌ حاجت‌ به‌ اوكمك‌ كند و همين‌ بازگو كردن‌مشكلات‌ و مسايل‌ اضطراب‌انگيز درحين‌ حالتي‌ از آرامش‌ رواني‌، منجر به‌رهايي‌ از اضطراب‌ مي‌شود. آشكاركردن‌ مشكلات‌ و مسايل‌ و بيان‌ آنهابراي‌ فرد ديگري‌ سبب‌ آرامش‌ رواني‌انسان‌ مي‌شود، در اين‌ حالت‌ اگر انسان‌مشكلات‌ و ناراحتي‌هاي‌ خود را براي‌خدا بازگو كند و پس‌ از هر نماز به‌ راز ونياز با پروردگار بپردازد و از او ياري‌ وكمك‌ بخواهد به‌ يك‌ نوع‌ پالايش‌ رواني‌و تخليه‌ هيجاني‌ دست‌ پيدا مي‌كند. (به‌ويژه‌ اينكه‌ انسان‌ مي‌داند كه‌ خداوندهيچگاه‌ بر بنده‌اش‌ منت‌ نمگذارد و يا اورا به‌ خاطر رازي‌ كه‌ براي‌ وي‌ گفته‌است‌ سرزنش‌ نمي‌كند) دعا به‌ درگاه‌خداوند از شدت‌ اضطراب‌ مي‌كاهد،چون‌ انسان‌ اميدوار است‌ كه‌ خداونددعايش‌ را مستجاب‌ مي‌كند، مشكلاتش‌را حل‌ و حاجتش‌ را برآورده‌ و اندوه‌ واضطراب‌ او را رفع‌ مي‌كند.

    خداوند در سوره‌ مؤمن‌ آيه‌ 60مي‌فرمايد: «و خداي‌ شما فرمود كه‌ مرابا (خلوص‌ دل‌) بخوانيد تا دعاي‌ شما رامستجاب‌ كنم‌...»

    توكل‌ داشتن‌ به‌ خدا و ياري‌ گرفتن‌ از اوزندگي‌ را براي‌ انسان‌ آسوده‌ مي‌كند.خداوند در سوره‌ اسرار آيه‌ 80مي‌فرمايد:

    «و اي‌ رسول‌ ما! دايم‌ دعا كن‌ كه‌بارالها مرا (هميشه‌ به‌ هر جا روم‌ به‌مكه‌ يا مدينه‌ يا عالم‌ قبر و محشر)به‌ قدم‌ صدق‌، داخل‌ و به‌ قدم‌صدق‌، خارج‌ گردان‌ و به‌ من‌ ازجانب‌ خود بصيرت‌ و حجت‌روشني‌ كه‌ دايم‌ يار و مددكار من‌باشد عطا فرما.»